Meditatief ritje

21 januari 2022

Gistermorgen was het weer zover.

Heel m’n ochtend verpest door één huilstruik die niet normaal wil doen.

Onderweg naar de zaak neem ik namelijk het liefst de route tussen de kassen door.

De zon hangt dan nog laag en komt precies door de wolken heen. Er zweeft nog een beetje mist boven het gras en in de verte komt een vrachtwagen aangereden. En daar dan tussendoor mogen rijden op een slingerend smal weggetje.

Heerlijk.

Misschien is het een regionale afwijking, misschien ligt het alleen aan mij, maar hier word ik dus heel zen van.

Behalve gisteren.

Er was een vrachtwagen die het even moeilijk had en daar moest ik omheen.

Mijn tegenligger zag dat en die hield in zodat ik er fatsoenlijk voorbij kon.

Heel aardig, dus in het voorbijgaan steek ik netjes de ‘vriendelijk bedankt voor het doorlaten good sir, een uitstekende dag gewenst’-hand op.
Om vervolgens niet de ‘graag gedaan mevrouw, u ook een prettige dag’-vingers boven het stuur terug te krijgen.

Heel m’n meditatieve ritje naar de maan, want doe éven normaal.

Hier zijn toch ongeschreven regels voor? We hebben toch met z’n allen een soort etiquette ontwikkeld voor hoe we met elkaar omgaan? Hoezo doe je dat dan niet? Ben je nooit opgevoed, heb je geen sociaal besef?

Als ik niet oplet, kan ik me daar heel druk om maken (dat merk je hierboven op zich wel een beetje) – en dat laat zich niet oplossen met een extra rondje door de binnenlanden van ons prachtige Westland.

Maar die mate van opwinding staat natuurlijk helemaal niet in verhouding tot het voorval.

Want er gebeurt precies niks en ik reageer alsof de beste man eigenhandig de maatschappij ontwricht.

En op zich is daar niet heel veel mee aan de hand.. zo hebben we allemaal onze eigenaardigheden, daar is niet zo veel mis mee.

Behalve als je er last van krijgt.

Als je echt de halve ochtend niet te genieten bent door zo’n stumper die geen gedag zegt.
Of als je gigantisch uit de bocht vliegt tegen die ene kerel die vergeten was je in de cc te zetten.
Of juist tegen de collega die je wél in de cc deed terwijl dat niet strikt noodzakelijk was.

Op het moment dat jouw kortje lontje, gevoelige snaar of button – geef het een naam – problemen begint te veroorzaken bij jezelf of bij anderen, dan heb je het punt bereikt dat je aan de slag moet.

Dan moet je iets gaan doen waardoor jouw reactie weer binnen de marge van de gebeurtenis zelf komt.

En dat heeft niets te maken met accepteren dat het nu eenmaal zo is, of leren hoe je er achteraf mee om kunt gaan.

Je hebt jouw huidige manier van reageren ook ooit ontwikkeld, dus er is geen enkele reden waarom je nu geen nieuwe manier kunt bouwen.

Okee, er kan één reden zijn: je hebt geen flauw idee hoe.

Laat het dan precies goed uitkomen dat onze eerstvolgende masterclass op 15 februari hier helemaal over gaat 😉

Hij heet ‘Nooit meer Op De Kast’ en je leest er veel meer over op de website.

<< volgende
alle artikelen
vorige >>

Abonneer je op onze wekelijkse tips voor leidinggevenden. 

“Dank voor de wederom heerlijke e-mail.”

“Ik geniet van elke mail die ik van jullie krijg.”

Wij werken samen met onder meer:

Op deze website worden er cookies gebruikt voor het analyseren en verbeteren van het gebruik van de website. Accepteer Cookies